امام صادق (ع) می فرماید:چون آیه ((هر کس از خدا پروا کند برایش راه هایی قرار دهد و از جایی که گمان نمی برد روزی اش دهد))(1)فرود آمد، گروهی از اصحاب رسول خدا با برداشتی نادرست از آیه،از کار دست کشیده،به عبادت و دعا پرداختند.چون این خبر به پیامبر رسید آن حضرت فرمود:من دشمن دارم کسی را که دهانش را به دعا بگشاید و بگوید:روزیم ده ولی کاروکسب را رها کند.(2)
رسول خدا فرمود:گروهی از امت من دعاهایشان پذیرفته نمی شود؛از جمله مردی که در خانه اش بنشیند و بگوید:پروردگارا! روزیم ده و در پی کسب روزی نرود.(3)

.1سوره طلاق آیات 3-2
.2الفقیه ، ج 3 ، ص 192
.3الکافی ، ج 5 ، ص 67